En slaapgebrekkig puntgewijs

1) Net terug uit Londen. Veel te weinig - nee, extreem te weinig- geslapen de laatste nacht. Het gevoel van jetlag voelt niet ongepast, wegens wereld van verschil tussen de overkant van de plas en hier.

Als antwoord op uw zelfs bij het schrijven al hoorbaar "hoezodat jetlag, Ledoux, en watblieft wereld van verschil?":

2) Ik heb te weinig geslapen, zo simpel is't. Verder maakt de laagstaande pond mij licht euforisch en van Londen eindelijk echt een shopstad. Het verschil tussen daar en hier zit 'm vooral in de moraal. Het volk is gewoon... niet-grijs. Hm. Da's te enigmatisch. Maar zelfs een simpele metrotrip maakt echt een enorm verschil tussen Brussel en Londen. Wanneer je in Londen voorbij wil zeg je (oh shock!) "pardon", en wanneer een lastige Belgische touriste je kaartkijkend per ongeluk in de voeten loopt zeg je haar aan de kant te gaan. Kalm maar hoorbaar. Ze zijn niet supergeorganiseerd, niet superbeleefd, niet beter dan wij, maar er wordt wel gecommuniceerd.

Blijkt bij het terugkomen dat ze dat in België helemaal niet doen. Wil je door of oversteken? Zeg dan niets, maar duw anderen met ellebogen opzij terwijl je een misnoegd gezicht trekt. Irritatie laat je uitbundig zien, maar spreek je zeker niet uit. Wanneer iemand (die pakweg pas uit Londen terug is) zich voorbijgaan excuseert, doe dan verstoord, alsof je beledigd bent.

Ah ja:werk je in een winkel, doe dan ofwel kruiperig, ofwel lomp, maar zeker niet vriendelijk.

4) Verdorie ja, het komt me hier zelfs achterbaks voor. Nee serieus. Hoe komt het toch dat zoveel mensen hier zo overlopen van de ingehouden gevoelens en zich toch een vals gezicht opzetten? Het is hier godverdomme een natie van passief-agressieve kleuters.

5) Misschien is het die regeringsrommel en dat B-H-V-gedoe wel. We staan hier stil in vergelijking met de rest van Europa, lijkt het wel. Teveel aan 't navelstaren zorgt dat de echte problemen gisten en zwellen. In Engeland zitten ze bijvoorbeeld volop te eco-innoveren en crisissen te bemeesteren. Boerenmarkten over de hele stad bevredigen de trend naar bio-chic, die misschien vluchtig is, c'est vrai. Maar het zorgt voor lekker, goedkoop, oorspronkelijk en gevarieerd voedsel in het midden van de stad. En zolang als de trend duurt wordt er een generatie opgevoed die houdt van echt eten.

6) Gespot op Borough Market, sabbelend aan een partje bio-sinaasappel met Hot Cross Buns in mijn tas. Een kleine van +-3 jaar, aan de jas van zijn pa trekkend in de rij voor fast food, Foodie style in plat Cockney: "Daaa'? I wann' a venison sausage burger, Da'!" Een kleine die om hertensaucisse vraagt, zeg.

7) Die Hot Cross Buns smaken verrassend sterk naar "mastellen", een streekgerecht van rond Ninove, dat ik me herinner met warme cacaomelk op zondag. (Het Nieuwsblad leert mij via Google dat Bakkerij "De Vidts" (aka"de Vischkes") ermee stopt en er geen mastellen meer zijn in de streek. Krak zegt mijn sentimentele hart. Nog meer Googlewijsheid van op Gent Blogt: ze worden ook Hubertusbroodjes genoemd en beschermen tegen hondsdolheid. "Whatever", mompelt mijn kat naast me.)

8) Anyway, we hebben hier duidelijk een echte innovator nodig in de Belgische politiek, die verder kijkt dan zijn zatte Waalse neus of niet zoals zijn Vlaamse collega tussen Vlaamsbelangerig en politiek correct hangende collega. Een SP zoals die van Jan Marijnissen in Nederland, een partij kortom die "links" en "rechts" reduceert tot de achterhaalde labels die ze zijn, zou leuk zijn. Met zo'n stuk à la Marijnissen aan het hoofd, als we toch aan 't wensen zijn, dankuwel Sinterklaas.

9) Al mijn geklaag ten spijt zegt een voorjaarskuis-gezind vrolijk stemmetje in mijn hoofd dit.

Kunnen we er niet met z'n allen de borstel in zetten?

Yours in een vreemd idealistische stemming en halfslapend,

Celia Ledoux