Hondsziek, hooggeprezen
Dichterlijk overdreven
dat spreekt.
Maar wel flink ziek, en erg in mijn noppen.
Over het ziek hoef ik niet uit te weiden, het prijzen past hier wel.
Eerst deze jubelrecensie van "Mama" in Kiind Magazine, een klein - afijn, intussen middelgroot - Nederlands magazine over opvoeden waar u trouwens een lekker stuk vakantieweglees kan vinden.
Met een knap model in krullen dat het boek monstert. Iets te jong voor mij, dat wel.

Dan een two-pager in Brussel Deze Week.
Hier online te lezen, blader naar pagina 16-17 en klik op fullscreen te lezen.
Zo, wat vindt u daarvan?

Ik werd er met dochter en kat voor geportretteerd. De fotograaf ving hen net iets schoner dan mij, tot dusverre de mythe dat kinderen en dieren niet te fotograferen zijn.
En dan was er - zonder foto, maar ook best mooi - nog de vriendelijke serveur, die me gisteren out of the blue aansprak en zei "My woman, she love your book. She wanted to write a book about babies, but then she was like 'but everything's in here already!'"
I kid you not.
Dan kan ik wel beweren dat intrinsieke motivatie een stuk onafhankelijker, nuttiger en dus waardevoller is dan extrinsieke, maar tegen mijn eigen winkel in: hiervan ga ik toch even vijf centimeter boven de grond lopen.
En dat komt dan weer handig van pas als Brussel zich als een drassige mid-herfst vermomt in hartje zomer.
Labels: artikels, Brussel deze Week, Kiind magazine, Mama, recensie


3 Comments:
Jouw boek zou inderdaad verplichte kost moeten worden :) voor zwangeren of voor mama's met een baby.
Ik vind jouw boek totaal anders dan velen die ik daarvoor las.
Prachtige foto hier!
6:04 PM
Je boek is uit en deze week viel er een geboortekaartje in de bus en wat ik zou schenken was plotseling poepsimpel. Jouw boek en zelfgemaakte soep! Hoef ik niets te kopen van de lange geboortelijst. Waarom denkt iedere ouder dat ze die nodig hebben?
2:07 PM
Dankdankdank!
Oerigens moet hij niet verplicht, want verplicht is NOOIT leuk, en onprettig ouderschap wens ik niemand toe.
Dat gezegd zijnde, mazzeltov! Ik vermoed dat dat stuff ontstaat uit
1) schrik, bufferdrang, liefde, een uitwas van algemene consumptiepatronen, te weinig kennis over baby's en - vooral - een babyindustrie die precies weet hoe de boel te marketen.
Als je maar hard genoeg roept dat je niet zonder kan, geloven mensen je uiteindelijk vast. Vooral als een paar "specialisten" de boel aanprijzen.
4:19 PM
Een reactie plaatsen
<< Home